رَحِيماً ) ( 1 ) ، ( وَلا تُجادِلْ عَنِ الَّذِينَ يَخْتانُونَ أَنْفُسَهُمْ . . ) ( 2 ) إلى آخر الآية . و [ در ] ( 3 ) اذن دادن به گرفتن فديه از بنديان بدر اين قدر تشدّد چرا واقع مىشد : ( لَوْلا كِتابٌ مِنَ اللّهِ سَبَقَ لَمَسَّكُمْ فِيما أَخَذْتُمْ عَذابٌ عَظِيمٌ ) ( 4 ) ، ونيز اگر چنين مىشد امر به قتل قبطي وخريدن طعام ، ومحو [ لفظ ] ( رسول الله ) صلى الله عليه [ وآله ] وسلّم ، وامر به تهجد ، همه وحى منزل من الله مىشد وردّ اين وحى از جناب أمير ( عليه السلام ) لازم مىآيد ! ونيز در اين صورت امر به مشورت صحابه كه در آية ( وَشاوِرْهُمْ فِي الأمْرِ ) ( 5 ) وارد است ، چه معنا داشت ؟ ! وأطاعت در بعض أمور صحابه را كه از آية : ( لَوْ يُطِيعُكُمْ فِي كَثِير مِنَ الأمْرِ لَعَنِتُّمْ ) ( 6 ) مستفاد مىشود ، بر چه چيز محمول تواند بود ؟ ! ونيز جناب أمير ( عليه السلام ) در غزوه تبوك - چون به بودن ( 7 ) آن جناب در مدينه نزد عيال - امر رسول صلى الله عليه [ وآله ] وسلّم صادر شد ، چه قسم مىگفت :

--> 1 . النساء ( 4 ) : 106 . 2 . النساء ( 4 ) : 107 . 3 . زيادة از مصدر . 4 . الأنفال ( 8 ) : 68 . 5 . آل عمران ( 3 ) : 159 . 6 . الحجرات ( 49 ) : 7 . 7 . در [ الف ] اشتباهاً : ( نبودن ) آمده است .